David van Dam

 
Laden...
Een vrijdag met Julius Vischjager
 
7 okt 2020
27 bestanden
Julius Vischjager is overleden. Vischjager was hoofdredacteur en enige medewerker van de handgeschreven krant The Daily Invisible. Ruim 40 jaar volgde hij de Nederlandse politiek. Dertig jaar lang mocht hij op vrijdag de laatste vraag stellen tijdens de persconferentie van de premier. De eerste kwam uit in 1978, en verscheen niet dagelijks maar wekelijks, hoewel niet elke week. In Nieuwspoort speelde Vischjager regelmatig klassieke stukken op de vleugel. David van Dam volgt hem op zo'n vrijdag, van Amsterdam naar Den Haag.
 
Doorgeefluik
 
26 jul 2020
40 bestanden
Dankzij het doorgeefluik gaan de zaken ten tijde van de coronacrisis toch nog een beetje door. Cafe's, bierwinkel, kffietent, lunchzaak, via het raam of de deuropening kan er toch nog wat verkocht worden zonder klanten binnen te hoeven laten.
 
SInterklaas op Curacao
 
17 nov 2019
54 bestanden
Ook op Curaçao, een autonoom land binnen het koninkrijk der Nederlanden, is Sinterklaas gearriveerd. Kingrich Emerenciana runt met een aantal vrienden een Sinterklaascentrale. Hij doet tv optredens en gaat langs bij opvang en kinderfeestjes.
 
De kinderen van de St Maartenschool
 
24 jan 2018
9 bestanden
De St Maartenschool School in Nijmegen is een school voor zeer gespecialiseerd onderwijs aan leerlingen met een lichamelijke of meervoudige beperking en langdurig zieke kinderen.
 
Miss en Mister Albino Verkiezing
 
23 jan 2018
60 bestanden
In het stadje Geita, in het noordwesten van Tanzania, werd voor de eerste keer een Miss en Mister Albino verkiezing gehouden. Elizabeth James werd tot Miss verkozen en Richard Feruz tot Mister. Het thema van het evenement was Out of the shadow/Into the Light. Voor veel albino’s is Afrika een vloek. Door hun tekort aan huidpigment dat bescherming biedt tegen ultraviolette stralen, krijgen ze snel huidkanker. Het felle licht snijdt als een mes in hun ogen. Tumoren komen gemakkelijk bij hen voor. In Tanzania wordt slechts twee procent van hen ouder dan veertig jaar. Maar albino’s zijn ook het slachtoffer van corrupte medicijnmannen. Gedreven door hebzucht maken ze hun gewetenloze clientèle wijs dat drankjes, crèmes en poedertjes, gemaakt uit de beenderen van albino’s of hun hoofdharen, geluk brengen. Dat die middeltjes bescherming bieden tegen boze geesten. Vroeger werden albino’s nooit gedood om die reden. In sommige West-Afrikaanse culturen werden juist ze aanbeden omdat ze geluk zouden brengen. Maar in Tanzania, het land met de meeste albino’s op het Afrikaanse continent, moeten ze vrezen voor hun leven. Vooral in de regio rond Geita zijn albino’s de afgelopen jaren regelmatig het slachtoffer geweest van aanvallen, of zelfs van moord, blijkt uit een overzicht van de hulporganisatie Under the Same Sun. Armen, benen en geslachtsdelen brengen op de zwarte markt gemakkelijk 50.000 euro op. Een heel lichaam misschien wel 75.000 euro. Voor de nageboorte van een albino wordt in de regio al snel duizend euro neergeteld. Er wordt de laatste tijd ook serieus gekeken naar de gezondheidsproblemen van de albino’s. In ziekenhuizen krijgen ze gratis sterke zonbeschermende crèmes. In Tanzania en buurland Kenia zitten albino’s tegenwoordig in het parlement. In Kenia werd vorig jaar al een Miss Albino verkiezing gehouden.
 
De minister treedt af
 
22 jan 2018
11 bestanden
De dag dat Minister van Defensie Jeanine Hennis-Plasschaert aftreedt
 
Referendum in Abrùcies, Catalonie
 
1 okt 2017
48 bestanden
In Catalonië wordt een referendum gehouden over onafhankelijkheid. De centrale Spaanse overheid heeft de volkspeiling verboden en doet er alles aan om het referendum onmogelijk te maken. Fotograf David van Dam en correspondent voor NRC Koen Greven volgen burgemeester Garriga, die in zijn dorp Abrùcies, het referendum organiseert. Hij levert via een sluiproute stembussen af, ziet dat de brandweermannen ervoor zorgen dat politieagenten de stemlokalen niet kunnen betreden.
 
Ongevoelig voor Rood
 
27 sep 2017
12 bestanden
Een serie over Roodharigen geschoten op op een orthochromatische film. Deze zwart-wit film is niet gevoelig voor rood, wat haren, sproeten en andere oneffenheden accentueert. De fotograaf, die zelf rood haar heeft stelde al zijn geportretteerden dezelfde vraag: "Wat is het naarste dat je ooit over je haarkleur hebt gehoord?"
 
Huwelijkreis in Noord-Korea
 
22 aug 2017
43 bestanden
Als je van avontuurlijk reizen houdt, kan Noord-Korea natuurlijk niet ontbreken op de verlanglijst. Dat is althans wat mijn echtgenote en ik dachten toen wij een reisbestemming uitzochten na ons huwelijk. Officieus het veiligste vakantieland ter wereld, nu door de dreigende (kern)oorlog met de rest van de wereld wellicht iets minder aantrekkelijk. Onze vlucht met Koryo Airways wordt opgeluisterd met marsmuziek, waarmee de toon direct is gezet. Nadat eerst al onze bagage is gecontroleerd op propagandamateriaal, bijbels en andere illegale zaken, worden we van de luchthaven opgehaald door twee gidsen en een chauffeur, die ieder reisgezelschap verplicht krijgt toegewezen. Het reisprogramma is voor ons vastgesteld, hoewel kleine verzoeken worden ingewilligd wanneer we daarom vragen. Eerste stop: het Mansudae Grand Monument om een bloemetje te leggen en een buiging te maken bij de 20 meter hoge standbeelden van Kim Il-Sung en Kim Jong-Il, de vakantie is nu echt begonnen. De eerste dagen willen de gidsen voortdurend op mijn scherm kijken wat ik fotografeer en of de beelden van de leiders er wel van top tot teen op stonden (aangesnijden waardoor een hand of voet mist, is bijvoorbeeld verboden), Het hotel bevindt zich op een eiland in de hoofdstad Pyongyang en bij het inchecken wordt je paspoort ingenomen. Een half uurtje later vertelt de gids dat je helaas niet zelfstandig de stad in kan, je hebt immers geen paspoort op zak. Vroeg in de ochtend vertrekken we naar het Kumsusan-paleis van de Zon, dat dient als mausoleum voor Kim Il-sung, de grondlegger en eeuwig president van Noord-Korea en voor zijn zoon Kim Jong-il, die hem opvolgde als leider van het land. Gelukkig hebben we ons goed ingelezen, want voor dit bezoek dien je netjes gekleed te zijn. Andere toeristen die geen das hebben meegenomen, krijgen er een te leen bij het paleis. Camera en telefoon worden ingeleverd, om vervolgens met een eindeloze loopband langs foto’s van de grote leiders richting het mausoleum te gaan. Huilende Koreanen lopen in strakke formaties langs de gebalsemde lichamen van Kim Il-Sung en Kim Jong-Il, bij elke zijkant van de glazen sarcofaag een plechtige buiging. Buiten op het plein gaat een groep Koreanen op de foto en we worden uitgenodigd om erbij te gaan staan, een van de schaarse contacten met de lokale bevolking. Terug in het centrum van Pyongyang bezoeken we de metro. De Duitse metrostellen, gebouwd tussen 1957 en 1965, rijden over twee lijnen die elkaar kruisen bij Jonu (strijdmakker) station. 100den forenzen stappen in en uit of lezen de krant in een display op het platform van de met mozaïek versierde stations met heroïsche afbeeldingen van de grote leiders. 25 Augustus blijkt een nationale feestdag te zijn, we vallen onverwacht met de neus in de boter [de dag van Songun]. De Noord-Koreanen vieren het begin van Kim Jong-il’s militaire leiderschap in 1960 met massafeesten door het hele land, een kleurrijk spektakel met groepsdansen. We sluiten de dag af met een bezoek aan de Triomfboog, gemodelleerd naar de Arc de Triomphe in Parijs, maar dan 10 meter hoger (natuurlijk). Op de laatste dag van ons verblijf in het land dat officieel nog in oorlog is met Zuid-Korea, bezoeken we de gedemilitariseerde zone. Een 248 kilometer lange bufferzone vol landmijnen en aan beide kanten zwaar bewaakt. Precies op de grens staan zeven barakken waar onderhandelingen plaats vinden tussen beide landen. Het afscheid van onze chauffeur en twee gidsen in de ochtend is hartelijk en de verwachte laatste cameracontrole blijft uit, blijkbaar vertrouwen ze me inmiddels voldoende. Tijdens de lange treinreis richting de grens met China kan ik nog wat beelden maken van het platteland waar overal borden op de heuvels staan met teksten als “De overheid voorziet u van rijst”. Aangekomen in China is het heerlijk om zelf weer te kunnen bepalen waar we heen gaan, vrijheid.
 
Scroll om laag voor meer...